دليل خطر از اين ناحيه بسيار پيش‌بينى مىشد . « 1 » آنچه قابل تأمّل است اين كه شيعه از يك سو امامت عباسيان را نامشروع مىدانست و از سوى ديگر در حكومت آنها تا حد وزارت به كار مىپرداخت . اين مسأله‌اى است كه از ديرباز در فقه سياسى شيعه مورد توجه بوده و افزون بر عبارات فراوانى كه در كتابهاى فقها در اين باره آمده ، سيد مرتضى رساله‌اى خاص در اين باره تأليف كرده كه ما گزارش آن را در جاى ديگرى آورده‌ايم . « 2 » سيرت امام مهدى عليه السّلام پس از ارائه آنچه كه به اختصار در شرح احوالات امام زمان عليه السّلام آورديم ، مناسب مىدانيم به عنوان حسن ختام اين مجموعه ، بخشى از رواياتى را كه دربارهء سيرت امام زمان عليه السّلام پس از ظهور است نقل كنيم . در اين باره ، آنچه را كه استاد محمد رضا حكيمى در كتاب پرارج خورشيد مغرب آورده است عينا نقل كرده و علاوه بر محتواى اين روايات ، از قلم اديبانه استاد نيز بهره مىگيريم : الف - سيرت دينى مهدى عليه السّلام در برابر خداوند و جلال خداوند ، فروتن است ، همچون عقاب ، به هنگامى كه بال خويش فرو گشايد و سر به زير انداخته ، از اوج آسمان فرود آيد . مهدى ، در برابر جلال خداوند اينسان خاشع و فروتن است . خدا و عظمت خدا ، در وجود او متجلّى است ، و همهء هستى او را در خود فرو برده است . « 3 » مهدى عليه السّلام ، عادل است و خجسته و پاكيزه . او ذرّه‌اى از حق را فرو نگذارد . خداوند دين اسلام را به دست او عزيز گرداند . . . مهدى ، همواره بيم خداوند را به دل

--> ( 1 ) . كمال الدين ، ص 45 ( 2 ) . نك : دين و سياست در دورهء صفوى ، گفتار نخست آن تحت عنوان « مبانى فقهى مشاركت علما در دولت صفوى » . عنوان رسالهء سيد مرتضى « مسألة فى العمل مع السلطان » است كه در « رسائل الشريف المرتضى ، ج 2 ، صص 97 - 89 چاپ شده است . ( 3 ) . المهدى الموعود . . . ، ج 1 ، ص 280 و 300